Kırgın Ruhlu Kentim

Sırtımın ortasına, uzanan saçlarımda

Karanlık gecelere, akmayı görüyorum

Yitirilmiş yıllarla, aklanan saçlarımda

Kırgın ruhlu kentimden, çıkmayı görüyorum

Anıtından uzanır, kahır örülü saçlar

Bekler kıyıcığında, günaha doymaz güruh

Müsebbibi ben miydim, habire beni suçlar

Altın renkli bir tende, kurulmuş kırgın bir ruh

Kıvrım kıvrım dalgalı, parlaklığı yitirmiş

Yasımı da uzattı, acıyla beslenen saç

Bütün hasımlarıyla, hesabını bitirmiş

Kırgın ruhlu kentim de, biraz sevgiye muhtaç

Uzamama şansı yok, derinlere kök salmış

Zaman zaman kessem de, gitmiyor hiç semtimden

Yılların etkisiyle, biraz yası kısalmış

Mutluluk umuyorum, kırgın ruhlu kentimden