Kırgınım Kaderime

Kurban olduğum Allah, Şu yazgımı yazandı

Dost bildiklerim ise, hep kuyumu kazandı

Hayat bana her zaman, acımasız davrandı

Kırgınım kaderime, gülmedi hiç yüzüme

Dönüp durdukça devran, su gibi geçti zaman

Usandı artık gönül, şimdi halim çok yaman

Yorgun düştü yüreğim, artık kalmadı derman

Kırgınım kaderime, gülmedi hiç yüzüme

Mertti cömertti gönlüm, sevmesini bilendim

Hor bakmadım kimseye, kadir kıymet bilendim

Söndü hep umutlarım, artık bitip, tükendim

Kırgınım kaderime, gülmedi hiç yüzüme

Çekilecekse çile, boyun büker çekerim

Ecel geldiği gün de, kabri mekân eylerim

Korkarım; bu dünyadan, gözüm açık giderim

Kırgınım kaderime, gülmedi hiç yüzüme

Artık gitme zamanı, çağırdı meleklerim

Unutmayın ey dostlar, musallada beklerim

Giderayak sizlerden, bir helallik isterim

Okuyun bir Fatiha, duanızla gideyim...