Kırık

Hüzünle sarılan bir kalp bırakmak

Sonra ümitsiz vakalar sokağında

Sırılsıklam olmak adında bir kadınla tanışmak

Acıyla anılan her caddede kaybolmak

Sonra bir türlü iyileşmeyen,iyileşemeyen

Sol tarafı hep aksayan bir kalbi özlemek

Kırık yine kırık bu sonbahar da

Ellerin gözlere kavuşması yakın

Yolların o gözlere kavuşması uzak

Ve yağmur adında bir tutsakla dost olmak

Hüznün sardığı kalp kırık

Yağmur özgürlüğe hasret

O kadınsa hep yabancı,uzak ve dilinde bir şarkı

Adı ayrılık

Ve kimselere diyememek şehrinde öylece kalmak

Çok yazık...