Kırık Ay

Bozar doğanın sessizliğini

Dalgaların çarpışması

Bir el uzanır ufuktan

Beyaz,incecik bir el

Dağlar saklarken güneşi

Yine kızıla bürünür dünya

Hafif bir deniz meltemi

Alıp götürür ruhumu benden uzaklara

Ve fısıldar bana kırık ay:

Göz göze gelmekle

Yıldırımlar kesişir mi?

Bir gülüşten

Yanaklar kızarır mı?