Kırık Kadehlerde Kırık Kalpler

Kırık kadehlerde saklıdır hüzün,

Her çatlakta bir hatıra, bir iz,

Kalpler paramparça, dökülmüş yerlere,

Her parçada kaybolan bir his.

Şarap gibi akar acı anılar,

Kadehlerde dolan, kırık dökük,

Her yudumda daha da derinleşir yara,

Kırık kalpler, unutulmaz, hep acıtır.

Bir zamanlar dolu, şimdi boş kalan,

Kadehlerde yankılanır yalnızlık,

Her sevinç, her kahkaha,

Kırık kalplerin derinliğinde boğulur, ağırlaşır.

Kırık kadehler, cam gibi keskin,

Bir dokunuşla kanar kalbin uçları,

Her kırılma bir sonun habercisi,

Kadehlerde saklıdır, aşkın yorgun hatıraları.

Gözlerde beliren buğulu bir hüzün,

Kırık kadehlerde yansıyan geçmiş,

Her bir damla gözyaşı, bir vedanın izi,

Kadehlerde, her sonun başlangıcı gizli.

Kırık kadehlerde yankılanır bir ses,

Sonsuz bir sessizlik, bir fırtına sonrası,

Kalpler kırık, umutlar tükenmiş,

Kadehlerde saklıdır, acının kimsesiz hikayesi.

Geceler uzun, yıldızlar soluk,

Kırık kadehlerde ararım bir cevap,

Her parçada, her çatlaktaki gizem,

Kalpler gibi kırık, umut gibi yarım kalmış.

Kadehlerdeki izler, cam gibi parlak,

Ama içleri boş, boşlukları ağır,

Kırık kadehlerde saklıdır kalplerin hikayesi,

Her yudumda, bir anı, bir iz, bir kederli rüzgar.

Ve gecenin karanlığında,

Kırık kadehlerde yankılanır son sözler,

Kalpler kırık, aşk yarım kalmış,

Kadehlerde saklıdır, hayatın kırık dökük hikayesi.