Kırık Keman

Gazeller okunurken bu ılıman iklimde

Dizili menekşeler ağlar bu haline

Yamuk penceresinden sarkar bir umut

Bir dilek hakkı ile

Arzusuna nota kondurur bu karadut

Endişelerinde incinmektense

Denizine girer bu bembeyaz bulut

Söylenir maviler boyunca

Elinde kırık bir keman ile

Türküsünü tutturur

Susturur sonra

Gece kapanır kendine

İşte der kendi lehine

Konuşur

İllaki konuşacak bir konu bulunur

Lakin

İhmal ettiği mahkum sözcükler

Birer birer

Gündüzüne gelirken

Belki şehrin karanlığında durulur

Biriktirir içindeki sızısını

Yanar durur

Gece olur

Üşünür biraz

Sonra

Örter üstünü

Belki de bu yaz..

19.05.25