Kır(ı)k Tas

Gökyüzü eteğini sıyırdı şefkatle

K-adına sarılıyordu parmakları

Teninde kırmızı izlerden tutkulu kafiye

Martılar ölmeye yeminli gibi uçuyordu özgürce / sessizleş

Göçebe sevişmelerde yine / yeniden gece

Her karanlığa inliyordu dudakları

Islak mabedine gizlenmişti çocukluğu

Can vermiş canı gibiydi hikaye

Unutmaya dayalı tutunmalara çıplak ayakları

Kesik kelimelere basıyordu , sessizce

Nikotin sarkıtı bacaklarının arasında

Kıştan kalma aşk sancısı kokuyordu ____ yağmurlar

Toprağa susamışken

Yüzünü örten avuçlarında

Kurak bir dinlenmeydi sadece / utanmak

Doyuma ulaşıyordu hayat

Yabancı tövbelere misafir arınmalar ağırladı k/adın

Yedi ayrı sevda da Kırk tas k/an verdi ruhundan

Her an / o an / bir an / sadece an'dı

Anılmayacak olan yaşamaktı____yaşamından...