Kırık Testi

Solgun, bir gün batımı

Ardından yorgun dağlar

Işıklar bir mermi gibi delerken bulutları

Ciğerimi

Koruma arzusuyla bedenimi

Kapadım gözlerimi

Atladım o falezden aşağıya

Uzanmak istedim göğün o sonsuzluğuna

Baş aşağı uzatırken elimi

Geçmek istedim bulutlar kentlerinden

Son katmanına varabilmek için atmosferin

Daldım soğuk sularına denizlerin

Yüzdüm kanatlarım koparcasına

Yine mi aynı rüya

Yine mi solundan girdim yatağa

Hayır dedim

Bu başka bir yolculuk kalbimden aklıma

Kendi içimde bir boşluk denizlerden bulutlara

Mercanların gizlendiği kuytulardan

Kartalların yuvalandığı dağlara

Bir ışık, bir ateş, bir rüzgar esintisi bu

Hissederim ama

Yakalayamam

Tutamam elimle, avucuma alamam

Anneme gösteremem yarasını

Süzülen bir kuşum bir başına dolanan

Nedir bu güçlü şey ki boynuma dolanan

Yediğim her lokmayı zehir eden

Mavi önlüğüm kokan rüyalarıma sızan

Nedir bu yılan ki bunca zaman benimle yaşayan

Korkularımı, acılarımı saran, sarmalayan

Kanımı donduran, nefesimi alan

Bana başka yol bırakmayan

Ellerimi uçurumlarda bırakan

Bildim

Ne bir kartal alır beni kanatlarına

Ne bir mercan yol gösterir bana

Kalbimden aklıma giden bu yolculukta

Yoruldum, oturdum bir su başına

Kırık bir testiye uzandım

Kanattı elimi ağladım acıyla

Ne ben vazgeçtim susamaktan

Ne akmaktan kanım damardan