Kırılgan Bir Aysberg Sensizlik Aldanma

olmustu bitmişti yıkılmıstı virandı darmadağındı

odam hayallerime sigaramın dumanıyla boğulmuştu

güneşi odama almayan duman değildi ki

etrafımı çepeçevre saran duman sen değildin ki

ben dünün sancılarını bugünde misafir ederken

bir damla mutluluğa dahi avuç açamazdım ki

karanlığım gecemi seslenir kulağıma

ve üst dudağıma bir damla sen ilişirsin

sabahın yolcusuna yoldaş olmak istemez miyim şimdi

her adımda sana yaklaşmak fısıldamaz mı sabahı

şimdi sana sormadan soluklanıyorum gecenin koynunda

sus ve yağdır başımdan aşağı bütün bir günahı

sabah olmalı bir an önce görmeliyim seni

bu karanlıkların densiz sessizliği çığlıklaşıp yok etmeden beni ...