Kırılma Noktası
Ruhun mabedini geçebilsek derin sevdam
Yılların beyaz gömleği üzerinden
Delilik bu
Kalbimiz vurmuş
Vurulmuş umut adında kuşlar
Sevgili dileklerin kuş tüyü dökülse
Kanatlarımız uçmayı haylidir unutmuş
Alnımıza ökseli ilk kurşun
Hayallere dağılmış
Mavide kaybolmuşuz
Ah o hipnoz gözlerini bıraksan
İçinde geçmiş içinde giz içinde sınırsız uyuyabilirim
Şimdi kal desem kırılır zaman
Gökyüzü katman katman değişir
Ben'de hassas yaşamak uygun haliyle
Düşüncede gömülerek evrene
Ölçüsüz karat elmas taşımız
Ve biz mücevheri inancının müritleri
Masum kaç telaşın nemi birikmiş parmaklarımızda
Yanmışız yüz yüze yağmışız kara
Ne sana kızgınım ne kendime
Yağmurları ödünç alsak iklimlerden
Tunç gecenin zirvesinde kar
Donuk tebessümlü duruşuma aldırma
Çatılmasam geleceğe
Düşünce hızında koşsam sana
Ama benim uçuk renklerim var
İyisi mi yepyeni gitsen
Omuzlarından inince kızıl akşam
Sesinin çatalından ayrılık alkış kıyamet
Hayat böyle hep aynı melodram
Son taşa -yaşasın aşk- hiç yazılmadı
İzlerin mor ya da fikrin atlas
Atla hadi gezegenimden
Sonsuz bir düş
Adından aksarken sevda
Son kez kaybolurken çok
Duyulmayacak -oysa seni- dediğim
Kallavi bir yalan
Hadi bit