Kırıntılar - 16

Ölüm mevsimi geldi çattı

Hayat sanki uykuya yattı...

Soğuk ayaz toprağı çatlattı

Kar taneleri düştükçe göğü ağlattı...

Ufukta yeşilden ve dirilişten hiç eser yok

Ses kesilmiş, beniz solmuş bu derde çare yok...

Bahar son nefesini verirken bir ılık rüzgar esmiş

Ki, bu ölüm öncesi son bir ferahlık imiş...

Zülüfler dağılmış her yeri buz kesmiş

Kış iyiden iyiye kendini hissettirmiş...

İşte böyle, ölüm mevsimi geldi çattı

Börtü böceği ve yeşili önüne alıp faniliğe kattı...

14 Kasım.