Kırk Basamak

Softalar müderrisler,bilmez aşkın ahvalini;

Hem yanılır,hem sönülür,seven bilir didarını.

Gönül divane olunca,tanımaz ki seni beni;

Halaç olur,özden geçer,verir sevenine beni.

Dar ağacı,ar ağacı,meydana doluşur hacı;

Bilmez Hakka varmak nedir,sanırlar bu dut ağacı.

Askıda asılır boyun,sen insansın Adem soyun;

Hak sırrına varmak nedir,ne acaip senin huyun.

Habil misin,Kabil misin,yoksa sen bir yolcu musun;

Aşıklar verir başını,yoksa sen eyyamcı misin.

Dört kapıdır kırk basamak,gücün varsa çıkmaya bak;

Ehli Kamil değil isen,sana boştur bu yaşamak.

Dilin ıslak,aklın kuru,gelir bu dünyanın sonu;

Aşkın senin ışığındır,nene gerek dünya mumu.

Hak Divanı,can var ise, hesabı var verilecek;

Hesabını veren her can ol döngüde dönülecek.

Aşk demini içen olur,benlik benlikten kaybolur;

Er meydanı,dost meydanı,arayan Hak k’ını bulur.

Her aşığın kuyusu var,her kuyuda bir ışık var;

Bu dünyada yanan aşık,yanmasına ne gerek var.

Hu deyip dolaşan canım,damarımda kalmaz kanım;

Biliyorum çok hesabım,Arşa çıkar mı dumanım.

Benim işim dostu bulmak,dost bağında bir gül olmak;

Seherin seher yelinde,bülbül gibi çok ağlamak.

Gözlerimin akar suyu,içimde derin bir kuyu;

Yunus’tan almışım huyu,”gel gör beni aşk neyledi.”

Pare pare olsun varım,gece gündüz ben ağlarım;

Zerremde zerre ararım,alem içinde kubarım.

“Ben bir dağın ağacıyım,ne tatlıyım ne acıyım;

Ben Mevlaya duacıyım,gel gör beni aşk neyledi.”

Binkılıç/Uhr:10:49

10/05/2023

Not:tırnak içindeki mısralar Yunus Emre’den alıntıdır.Rahmetli Sait Hocam’a ithafen.Bütün alemler sana nur olsun benim gönül dostum.