Kırk Derecenin Kavalyesi

geç ömrün çemberinden

çevir belinde dünyayı

başın dönsün sonra

çarp kaza ara bir yerlere

kanasın vücudun

kafandan ayak parmaklarına

nice kuşlar ağlar da ardından

bilirsin bülbüller bilmez ağlamayı

bahar biter kanama durur

yaraların çoğalır

dünya durur bu sefer

dönmez olur başın

durursun öylece sessiz ,sakin

geçer gemiler limandan

uyanır seslerinden bedenin

soğumuştur o da elbet

yak altını ocağın ısıt yokluğunu 40 derecenin

gözlerinden süzülür dinlersin geminin sesini

bir yandan erirsin

40 derecenin kavalyesi olur tenin

uyuşukluğunu okşar saatler

zaman geçer durmaz elbet

çemberin sonuna mı geldik dersin

dünya bir daha dönmez mi dersin

nokta mı koysak dersin

bu sefer de durur saatlerin

cevap verir kalemin

...(nokta)