Kırk Yabancı

Sessiz bir çığlık duyulur uzaklardan

Selam yüklü bir gemi yolcudur zamana

Gökte bir çift bakış hicaptır, utanır belki bakmaya

Rüzgarla fısıltılı bir haber, biraz sitem birazda elem

Bir dostun izinden giden bir yabancı

Gölgelerle anlaşmış hep bekler başını

Karadeniz gibi hırçın ve dalgalı

Durulmuyor kaleminde gel gitler

Vefasız oldu adı, onu ne çok aradım sordum

İzini kaybettirsede izini sonunda buldum

Dostluksa bu kaybolduysada bulmak lazımdı

Ben kırk yabancıysam, nefes sayısınca hayatta bana yabancı

Sessiz bir çığlık koptu fizandan

Halep Arşınla arandı, bulundu sonunda dost

Kayboldu ufukta güneşin koynun da

Son batışıydı benim diyarı ufkumdan