Kırkıncı Mum

Sana sürgün bir şairsem

Külün közüyle yak beni

.......

Alın yazına dip not düşen tanrı

Kırkıncı tablet Bap kırk

Son mum yüreğimi sakladığım Sina

Ve çeyizin nil taşkını ağlama

Arena düşlerin parçalandığı

Kargı yarası çığlığın troya

Soğuk bir şubattı ihtimal

Uzun esmer bir adam ıslak

Teşup içimde sesiz fırtına

Aşk yitik tarihim tekerrürsüz

İmlasız kuraldışım yansıma

Mansur deri yüzümü bildik sevda

Elleri ustura geceyi kesip imgesiz

Ey müstesna gül öznesi

Öptüğümde yüzünü üç kez alnına

Koy ellerini en kutsal tenha

Ben en çok seni sevdim

Tüm yalan aşklar inadına

Eylül gün ortası imbat

Kıyıya vurmuş yüzün ey nazlı hilal

Rüzgarım geldim çoktan susmuş olan bir zaman

Kum saatinin zembereğini kırarak

İhtimal salıydı sarmaşığım

Kolların öyle beyazdı ve pervasız

Nefesin rihter ölçeği ten çatlağı

İste bu yüzden bütün kavuşmaları

Kırkıncı mum ışığında bir şiirle

Adını yazmak için sonsuzluğa...

Neresinden tutsam külleri bir ömür düşlemim

Fakat mümkünsüzdür menzili kırık bir sevda

Kanıtıdır bir yanın kuzey süveyda

Bıçak yalnızdır eti uğuldayan yaram

Döndüm içime seni severek

Çıkmak için çıplak bir tabancadan...