Kırklanıyordum
bir şey söyleyeceğim
yutkunup bir kez daha seni
kanatıp şakağımdan son kırıntıyı ve susacağım sanki
sustum belki de
farkında olmadan, sırnaşıp yastığımın ben kokan yanına
birkaç saç teli bıraktım
ihtiyar oldum
kahrına artık soluğun
tövbemi bozan günahlar işlemeyeceğim
-de ki
artık sen yaşamıyorsun
bir ölüm sahnesi çekiliyorken varoşlarda
vizörde korkunç acılar, dem vururken canhıraş serenat
o çapkın
o özgür kuşların kanatları düşüyordu
ağırlığınca
çırılçıplak kalacaktı şehir
akşam kızıllıkları yılışırken içki masalarına
her yan şarkı
her yan şiir
ve yalpalarken rugan izleri
ve düşerken
sen
diriliyordum
küllerimden karılan kumdan
çocuk akılları birikiyordu
midyeler ölürken
menfur bir cinayetin çığlıkları yankılanırken yüreğimde
seni vuruyordum son kez
ecel hırıltıları büzünce dudaklarını
kırklanıyordum
asırlık kurnada avuçlarımdan akıtırken mayhoş kokuları...