Kırlangıç Kanadı

İz bırakarak yüzümün koyaklarında

nice baharlar geçti

dokun bak, kırlangıç kanadı her çizgi...

Sahi

gamzelerimi hanımeli ne vakit öptü

bildim.

Kısaydı gelinciğin ömrü

saçlarımda papatyalar, bakışlarımda hercai söndü...

Karpuzun kabuğunda yelken

yüzümde güneşin elleri açıldım denizlere

tuzunu sevdim.

Yakmıyordu o vakit

martılar sesimi öptü kıskandı deniz

bir avuç kumunu verdi

yaz bitti...

Önce dallarımı eğdi hazan rüzgârı

döküldü yapraklarım birer ikişer

kuru bir ağaç gövdesiydim yağmuru bekleyen

kirpiklerime kar değdi

zaman sesimi ilikliyor toprağa

yakındır göç mevsimi...