Kırlangıçlar Geçiyor Göğsümden

Sersefil bir alfabenin harbinde, uğultulu kıyametin dili geçmiş eylemlerini gömüyordum

oysa bir çocuk oturmuş karanlık dağın eteklerine, gözlerini kırpmadan beni bekliyordu

kursağındaki korkuya, gözündeki yaşa, kalbindeki yamalı sancıya, buradayım dedim buradayım

uykusu bölünen yolların akla ziyan zindanlarında, ölümü çarpa çarpa ve her ölümde dirile dirile kanatlandık, cevaplı cevapsız mihraptaki doğuşuna, ki bilirim kalmaz yanında hesapsız cevapsız hiç bir adım

ve ben sevgili sensizliğin nefesine dayayıp yüzümü, sürüyorum hasretini mor salkımlı bir kış masalına

bir sabah bir sabah sevgili çıkıp geleceğim gündoğumuna, omuzumda kar, saçlarımda ellerin, sen sağanağında seni yudumsayacak kalbim,

bana kalan sızınla bıraktığın yerdeyim, öyle sessiz ölesiye sensiz bir gerillanın mavzer yüreği yüreğimle bekliyorum, ellerimde senli beyaz bir tebessüm

ve şimdi göç edecek mavilikler gönlümden gönlüne, düşecek aşk kokulu gamzene nazende bir şiir gibi

ah arafta kalan yanım, bir nihavent keman sesinde, akreple yelkovan oturmuş gözlerime, her salise vurmakta hiçlik girdabını

sancılı saatler ölümle dalaş halinde, ruhum sensiz, el açmış duam amin’ de,

yüzüm kışa dönük , tenim kokuna hasret

ne çare...