Kırlangıçlar Yalan Söyledi

Kırlangıçlar yalan söyledi

Denize değmedi yangınları saklayan mektupların

Kanatlar menekşeydi

Yıldızları salmadı gece, gündüze

Yorgundu endişelerim

Her şey ölmüştü ve sonra

Kırlangıçlar yalan söyledi...

Yapraklar dökülür sararmadan

Rüzgâr yalnızlığı sürüklüyor şehrime

Kırlangıçlar yorgun, kanatları ruhumda alevlenir

Ve hasret bitmez bu yüzden

Yollar oldukça şehrin ensesinde...

Koparsa da gülü dalından paiz

Kan revan içindedir bilesin, kalemim

Toprak renginde acı çeksem de

Kırlangıçlar yalan söyledi

Ben çırılçıplağım...

De ki bitmesin bu nefes

Göğsünde ulu dağların, hiçbir vakit

Her yalanı sineye çekerek sevdada

Bir kırlangıç yalanında

Ölmeye kapaklanmayacak sevişmelerimiz

Ve türkülerimiz...