Kirli Gün Işığı

Kirletilmiş gün ışığından kalanlar

Sana bir şiir gibi sunulacak

Yüreğim ne bir altın tas, ne çelikten kase

Her şey çırılçıplak üşüyerek

Beni görmediğin güne lanet edecek.

*****

Elleri bağlanmış kimsesizlik

Sataşıyor cesaretine yalan hülyaların

Dargın ve naziktir oysa şair

Kirletilmiş masumiyetten gebe

Piçleşmiş ihanetler arsızlığı.

*****

Dönme, son satırın ardından hayata

Sana bir şiir gibi sunulacak

Gözyaşlarını öptürdüğün lekeli dudaklar

Sen hamuru, toprağın humuslu kokusundan al

Saçlarını yakacak geceler, ışık kahpeliğine akacak.

****

Öfkeli yüzümü görme, çılgın bir suçluyum

Duman duman tüter ciğerimde, yaktığım düşlerim

Yalnızlığa alıştım ve sataştım bu defa korkuya

Ve inlemelerini son mektubuna sakla, ayrılığın

Çünkü kirletilmiş gün ışığından kalanlar

Sana bir ölüm fermanı gibi sunulacak...

****