Kirli Su
caddeler boyu ölümler uzanır
ellerin sallayıp yürüyerek
parmak uçların suya değip bulanır
görmek uzak kalır giderek
balkonlardan devler bakınır
gözlerini devirmiş gezenlere
ölüler çok konuşuyor diye yakınır
susmuş bir insan kendi kendine
kayıplar yaşanır da duyulmaz
ölüler yatar caddelerde
kimseler ses edip uyandırmaz
yazmaz hiçbir gerçek gazetelerde
fevri hareketlerde bulunur
elleri cebinde çocuk, -bak yatıyor adamlar-
su berraklaşır ve durulur
gerçekleri görür yalnız çocuklar
ilerler zaman aheste aheste
ardısıra gelir kovalamaca
sokağın ucunda tam bir deste
toplasan bir adam etmez anca
yorgun gözlerle kovalar
kördüğüm olmuş şu düzenleri
bozulmuş yıkılmış nice yuvalar
peş peşe gözüne getirmiş onu üzenleri
tıkanmış lağımlar patlak verdi nihayet
caddeleri artık ölüler terkedecek
gözleri açmaya yoksa ama niyet
yapacak çoktur kirli suda abdest