Kirlidir Elleri Gecenin

Kirlidir elleri gecenin

Soğuktur üşür kalpler yalnızlıktan

Son sığınağını da çaldılar

Bir köşeye fırlatıp attılar insanlığı

Kimse dönüp bakmadı

Türküleri susunca sazların

Beyazlığı çalınmaya başladı kızların

Mataralarına acı doldurdu yiğit delikanlılar

Duvar diplerinde sabahı bekleyen oldular

Ezildi hoyratça gülün en yeşil yaprağı

Ölü bedenler ne bilsin tepki koymayı

Bir yosunda kaldı artık gerçek renk

Bir karanlıkta

Dağlar soyuluyor duyan yok

Batar bir gemi sarsılan dünyanın raylarında

Bir inatla baş uzatır kardelenler

Bir yavru kuş uçmaya davranır

Bir rüzgar dalgalandırmaya çalışır denizi

Son mısraı belirmiştir artık şiirin

Kirlidir elleri gecenin