Kırma Gönül

Kırma beni gönül ruhumu okşa

Dün geçti bugün de geçmek üzredir

Gül sunmasan da ver bir menekşe

Taşıdığım bu can göçmek üzredir

Umutlarım kırık hayaller bitti

Felek tuttu beni kenara itti

Niceleri aldı başını gitti

Ecel şerbetini içmek üzredir

Ölümü aklımdan çıkaramadım

Sona yaklaşmışım ben adım adım

Bozuldu düzenim kalmadı tadım

Azrail beni de biçmek üzredir

Gidenler özlenir ecele yakın

Bu söz doğru değil demeyin sakın

Doğan, yaşar, ölür emridir hakkın

İmam kefenimi ölçmek üzredir

Der Yavuz destanı erken mi yazdım

Şu garip gönlümde kabrimi kazdım

Şaşırmışım belki belki de azdım

Kader kurbanını seçmek üzredir.