Kırmızı Gül

Hep gül yüzünü görmüştüm senin

Gül kadar sevmiştim

Boş bakışlarında bile titrerdi içim

Kanardı yüreğim

Düşlerdim gecenin karanlığında

Isınırdım sıcacık ellerinde

Ten kokunu alırdım doyumsuzca

Sen olduğunda gözlerimde

Dinlemezdim şakıyan bülbülleri

Göremezdin derinliklerimde ki sevdayı

Göremezdin içimde ki yarayı

Sen küçük bir çocuktun bedenimde

Ulaşamadığım anlarımda

Arardım bir kelebeğin kanadında

Çölde yürürcesine

Gözlerim dolardı kum fırtınasıyla

Akan her gözyaşım kan olurdu yüreğimde

Uçsuz gökyüzü mavi deniz tükenirdi içimde

Bilirdim salacaksın kokunu

Bir gül bahçesinden de derin

İşlemişti içime boğuyordu hasretin

Bir gül diktim ıssızlıkların ötesinde

Yalnız senin kokunu yaysın diye

Ebedi solmayacak bir gül

Ona vereceğim hasretimi

Ona vereceğim yalnızlığımı

Ona vereceğim karanlık geceleri

Ve

Ona vereceğim kanayan kalbi

Rengi kırmızı olsun diye