Kırmızı Karanfilli Suskunluk

Cumartesi annelerine

Gümbür gümbür üstümüze düşen yağmur

Ve akan sularda insanı deli eden bir sessizlik gibi

Bir yıl daha akıp geçti ömrümüzden

Bir yıl daha akıp geçti

Galatasaray lisesinin önünden

Kaybolan çocukların 'anne' diyen seslerine karışarak

Kendinden utanarak

Kalabalıkların telaşına

Gürül gürül akışına

Ve hızına kendini kaptırarak...

Kayıplara tanık

Dili tutulmuş bir kuş sürüsü gibi

Bir yıl daha göçüp gitti ömrümüzden

Bir yıl daha göçüp gitti

Devlet eli ve marifetiyle

Çocukları gözaltında kaybedilen

Ve gözlerinde yağmur biriktiren

Kırmızı karanfilli annelerin üzerinden...

(Bulaşıcı bir renk ve zarif bir güzellik taşıyordu karanfil

Elden ele/ gözden göze/ renkten renge

Çocukların izini süren bir güzel anne

Bir güzel çocuk

Bir güzel çiçek

Bir güzel kırmızı

Bir güzel direniş...)

Ve ağzımızda kuruyan dil

Sözleri dilimizde çatlayan içli bir türkü gibi

Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden

Bir yıl daha geçip gitti

Her Cumartesi günü

Solgun ve soluksuz

Öpülüp koklanmaktan yorgun düşen resimlerin

Çığlık çığlığa susulan meydanların

Ve her Allah'ın günü anaların yüreğinde yatıya misafir kalan

Acı ve hüzünlerin üzerinden...

Sıcaklığı yıkıntılarda kalmış bir şehir

Ve soğuk yağmurlarda ıslanan kayıp bir çocuk gibi

Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden

Bir yıl daha geçip gitti

Galatasaray lisesinin önünden

Cumartesi annelerinin yüreğini kundaklayarak ateşe veren...

(1 Ocak 2016)