Kırmızı Mavi

aynalar çalındı gecenin bir vakti

perdenin arasından kırmızı-mavi ışıklar girdi

yüksek sesler geldi yattığım yere

asfalta narin bir şey düştü

ses çıkmadı derken kederinin sesi geldi

kimsesiz odalar yankılandı

bir boş nefes sesini bastırdı dünya

ellerime baktım kalkmadılar

ayaklarım zaten benim değil

yattığım yatak değil

içimde yavaş yavaş sayan hayat değil

bazı şeyler hatırlanmaz bu güzel değil

bir ayrıldım

bir yok oldum

bir öldüm

bu benim bedenim değil

olumsuzluklar üzerime yapıştı evim hiç rahat değil

hiç ışık yok burası aynı şeye benziyor bir dakika

burası neden toprak kokuyor bir dakika

bir dakika.