Kirpiğe Yasli Uçmak

gece emzirir göğsünde

beşikte mezar eşip

musalla salınır

gün ötesi köprünün

düş bu yakada salıncak

büyütüp gözün karasını

çizgi kokar kirpik yorar

zifir acısını şerbet sayıp

öyle masum uyu

herkesin gece alemi kendine

uçmak hüner diye bildik

düştük oğul düştük

yanıp düştük pervane

sıyırıp tüm yükleri

kaldırdı elimizden ağırlığımız

kaldığımız yerden hayata

kendimize uyurduk

günaydın

akşamı sırtından atmışa

göze dünya girer

rüya birikir geceye

sur'a yine kim üfledi