Kirvem
Gör kirvem gör kara yüzlü işkencecileri!
Parçala üstümü başımı kanıma cemre düşünce
Feryatlar geliyor gecenin gecesinden
Mayınlarla örülmüş yolumuz, direnir dilimiz
İnkâr politikasıyla susturmaya yemin içmişler
Sor kirvem sor hüviyetimi mazlum eylemin hücresiyim!
Düşmüş çatlağına betonun, filizlenirim zemheride
Süngümle zulüm dilleri darbeleri sustururum
Bahar sancısından, burcu kokusuna değin
Sonsuzluğa sürgün edilmiş azap mavisiyim
Vay kirvem vay hücreler süngü çemberindedir!
Sabrım hançer taşıdır, yüreğim kör düğüm
Mülteci gecelerim kara düşlerime vurur
İhtilâl ferman eylemiş, kuşatılmış yörem
İsyan kanı dökerim ateşle tutuklu topraklara
Oy kirvem oy gülü kanla koparılır kara yazgımız!
Mehtap durgun, doruklar güvercin grisi
Öfkemin nabzı tutuşur düşman kiniyle
Sarsar uyarır beni meydan falakaları
Slogan atarım felsefeden aksiyon masallarına
Zor kirvem zor vicdan teslim edilmiş timsahlara!
Namlu hükmü altında kuruluyken yağma pazarları
Kuytularımız bombardıman depremiyle sarsılır
Asırlar boyu emdiği cesetler kabirsiz
Yumruğu dayatır mazot kokusuna mest olanlar
Ah kirvem ah gözyaşlarım acıdır nevroz soluğunda!
Vurgun uğultusu zahiri mengene kıskacında
Kara bahtlı firarımızla tutuşur tufan barikatları
Esmer tenli gülüşler zincire vurulmuş
Kin kusturur zindanları infazlı dipçiklerle
Söyle kirvem söyle haramî körfezine düşmüşüz!
Çatırdayan pranga boşalır, haykırır kovanlar
Nice dindiririm zonklayan bu zebellâ öfkeyi
Gazap mekiğinde sınanmış istikrarlı işlenmişiz.
İmha kalburuna dönmüşüm kararırım pusarım
Of kirvem of sürgün ruhumda çarmıh acısı!
Anarşi boykotlar iliklerimde, intihar karışır kanıma
Alır yürür göçmen mavisi gökyüzünün
Şimşekler kırılır dökülür kaldırımlara
Barışa yönelen umudum darmadağın