Kış Kenti Keman Konçertosu
havada asılı duran donuk hayallerimiz var
kaldırımlarda buzlanan gri düşlerimiz var
gök tarafında kar kesiği silüetlerimiz var
-
acıyı kimliklendirme çabası köşe bucak
bir tırtıl mahkumiyeti kozasında yaşanan
siyah boyalı özgürlüklere doğru rastlanan
bir dönüşüm, kendi içinde ağır aksak
-
I
duyuluyor mu
denizin seni arayan mavi sesi
usul usul dalgalanmaların
yorgun dokunuşları
bir ihtilal ihtiyacında
martı çığlıkları
ihanetin gel git halleri
bir deniz fenerinin
bir mendireğin
bir dalgakıranın
örümcek ağından ağıdı
deniz kızlarının ölüm eserleri
Poseidon'un öfkesi
ve soğuk
üşüyen bir dülger balığının
yüzgeçlerine sarılıp ısınması
insan hep aynı
ruhuna sarılmak korkusu
II
kulağa geliyor mu
boyacı sandığının bitmeyen fırça darbeleri
çalışma telaşı hayatın kıyısından, köşesinden
simitçinin gevrek haykırışları
sıcak sıcak
nalburun ağzında dans eden
çivilerin adımları
gazetecinin karanlığına saldıran
üçüncü sayfa mevzuları
sütçünün
kesilen sütü
baloncunun patlayan balonları
ressamın
çizemediği resmin
şairin
yazamadığı şiirin
oturup hüngür hüngür ağlaması
ve keskin ayaz
çalışkan ellerde derin çatlaklarla
III
hissediliyor mu müzik
bu kış kentinin tanımlanamayan
keman konçertosu
besteleyen
çalan
hep aynı
-kopuk bir keman telinde intihara teşebbüs edenlerin
koşuşturmalar arasında ışıklanan yaşam sahnesi-
not: yenilenmek ve dinlenmek ihtiyacı ile yazmaya ufak bir ara, esenlikle...