Kış Yorgunu

Bu gece kendimden geçip bir anda

Duman duman arşa çıkabilirim.

Güneşte kaybolan bir gölge gibi,

Beni bulup benden kaçabilirim...

Mahzun sesinde kanarya ölüsü

Sessizce çoğalan gurbet sürüsü

Yuvası dağınık dilinde türküsü

Bahara küser kışa uçabilirim...

Tekme atıp yerde sükut eden gölgeme

İçimde içimi paralayan bir hengame

Pencerede yolumu bekleyen anneme

Ömrümü sonuna kadar açabilirim...