Kışı Boranı Yaşıyorum

Umutlarım yıkıldı,

Kışı boranı yaşıyorum

Çıkmaz sokaktayım,

Yaşadıklarıma bir anlam

Veremiyorum

Fırtınaya kapılmış kum taneciği misali

Adeta diyardan, diyara savruluyorum

Bezirgan oldum, çıktım, şu aleme

Çiğ kelam kullanmamak için,

Kelepçe vurdum adeta dilime

İşte bu günde yine naçar yüreğim

Bu günde bekas yüreğim,

Zar içinde

Yalnızlar limanın-dayım,

Doğmaz oldu sabahlarım

Ömr-ü ziyandayım,

Kışı boranı yaşıyorum

Belli değil, ne yazım,

Nede baharım

Fazla bir şeyler istemedim,

Şu densiz hayattan

Bir yudum nefes,

Bir tutam sevgi yeterdi bana

Başka çarem kalmadı,

Kadere sığınmaktan

Kırmızı çizgi çektim umuda

Üşüyorum,

Güneşim kayıp, elimi ayağımı çektim

Şu kahrolasıca çekilmez yaşamdan

Küstüm,

Olmaz olasıca, lanetlenen hayattan

Bakınız kara, kara, düşünüyorum

Düşündükçe umutlarım tükeniyor

Zifiri katran karası duygularda

Gözyaşlarım içinde, yüzüyorum

Kederlerim, sermayem oldu

Bahtıma vurulmuş

Sanki bir kör düğüm

Ne yaptıysam çözemiyorum

Allah ısmarladık dostlar

Duygu dünyamla

İşte, bu günde, bilinmezliklere gidiyorum

______Şair 67______

Aslında insanı en çok acıtan şey; hayal kırıkları değil. Yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.