Kitap Arası Çiçekler

Kaldığı yeri

unutmamak için

bir kitap arasına

sıkıştırılan ayracım...

sevdanın en işkence

satırlarında,

şizofren bir şekilde

bırakıldım...

Oysa ki ben

çok görmüştüm

kitapların arasında

unutulan çiçekleri...

hepsi bir

anı gibiydi dokunduğunda

ve hiç kimse

unutmadı yanımda

öyle bir çiçeği,

bu yüzden ben sadece

kağıt kokusunu bilirim...

Ellerinin arasına aldı beni

bir kitap okur gibi

okudu beni gözlerimden

bir satırın altını çizer gibi

vurguladı sevdiğini

ve sonra kaldırdı beni

tozlu rafların arasına,

bir daha

eli bana değmedi...

Şimdi

kaçıncı sayfada olduğunu

unuttu şu kalbim...

önsözü olmayan

bir aşka başlarken

tahmin edemedi

sayfaların bu kadar kırışacağını,

ilkokul çocukları gibi

kalbime bir ataş taktım

ve sonraları

okul sıralarının altlarında

unutulmuşken,

bir hademe eliyle

çöpe atıldım...

Öğretmen,

ilk ders yoklama aldı;

- şair serdar yılmaz

- yok !