Kıyamet

Yokluğuna Dayanabilecek takatim olsaydı

Herşeye seninle başlamazdım..

Sana anlatılacak hayatımın herbir anını

Ben nakış gibi işliyorum

Yarın hesap sorulduğunda bana

En büyük korkumda olanlar karşısında

Beni sana anlatamamak olsa gerek

Gitme diyemedim giderken arkandan

Oysa çok isterdim gitme demeyi

Sensizliğe ittin beni giderken

Ve canımı acıttın yokluğunla

Kıymetini bilemedim belki

Ama çok isterdim gitme demeyi

Gittiğin günü takvimden çıkardım

Şafağım sen oldun özgürlüğüm sende saklı

Bu sevdamın ödülü sendin oysa

Her mevsime alıştım ama Sensizlik mevsimine asla

Eğer gelmiyeceksen de söyle

Hazırım ben kendi dünyamın kıyametini koparmaya

Son sözümde olmuyor böyle..