Kıyılardan Çekildi Zaman....

Ellerinin ateşinden serinlik umdum ne yazık,

Sahte yanlarıyla avuntuya düştüm esmerliğinin

İrili ufaklı çakıl taşları avuçlarımda

Tek tek şeytan taşladım ruhumda...

Bir gün olurda alt üst olursa mevsimler diye,

Bütün ışıkları karasına çaldığım gözlerine

Aşk adadım yanılacağımı bile bile...

Kıyısına geldim gülüşlerinin,

Ellerim takıldı günahlarına biliyorum

Bunun için günahlarından utanıyorum...

Rüzgâr tenine dokunduğu zaman

Nefes aldım bende...

Yağmur yüreğini serinlettiği zaman gök kızıla boyandı

Yavaş yavaş indi gece dönülmez seherlerin üstüne...

Dağlar duruşumu kıskandı dikeldi iyice

Bu kadar sefaletin içinde gurur sendelemedi

Geldi yine çöreklendi içime...

Dönmüyor gittiği yerden güvercinler...

Aşk adamıyor yarınlara...

Bütün ufuklardan seni umarım...

Yokuşları küfür olan zihnimde

Yolları tırmalarım ki tozu olayım geçtiğin yerlerin...

Bir derya olmalıyım kıyılarını kucaklayan...

Ya da bir orman canına can katan...

Gözlerin her iç çekişte sanki bir zindan...

Sana susadım esmerim...

Her susadığımda,

Bütün çiçekleri ezildi gönlümün

Rüyalar çıplak kaldı...

Aşk kalplerden çekildi yavaşça

Masumluğunu yitirdi bebek gülüşleri...

Şimdi ıslak düşler kuruturum sana

Dar göğsümün kozasından çıkmaya çalışırım...

Uzağında can bulayım diye

Yağmurların hepsini alnıma düşürürüm...

Islağım şimdi sırılsıklam...

Adını andım analı esmerim kıyılardan çekildi zaman...