Kıyısındayım

Belki de vakti çoktan gelmiştir

Çekip gitmenin.

Yol yakınken hatta uzak dahi olsa

Hükmü sürerken sessizliğin.

O sessizlik ki yürek burkan,

Buram buram iç sızlatan.

Ne yakarışlar kâfi gelir gönülden süzülen

Ne de sevgi yetti gönüllere sızan.

Anlamak ne mümkün

Anlaşılmak adına ümidi çoktan yitirmişken

Varsın geçmesin sözüm.

Bitmek bilmez afakî umutlar

Neye yaradı ki tüm bu yersiz uğraşlar.

Yılları kattım yollara

Direnmedim mi ömrüm boyunca

Dile gelse de tüm biriken

Yok ki tek dinleyen.

Soramam neden

Bilsem de kalben.

Ne kelamım yeter

Hicap etsem de neye yarar.

Gölgeler oynaşır karanlıkta

Karanlık hüküm sürer izbe ruhlarda.

İnsan olabilmenin gayretiyle

Yaşadım hep O'nun himayesinde.

Bakar ve görmez insan denen

Duyar ama dinlemez

Eder her daim gönlü talan.

Ne gerçek ne doğru

Söz verdim kendime,

Yürümeliyim yalnız olsam da bu yolu.

Kâh dik bir yokuş kâh uçurum

Kıyısındayım işte hayatın.