Kiyisindayim Ömrün

Perilerin sihirli değneği

dokunmuş gibi dokunsan hayallerime...

Baktığım hiç bir şey resmedemiyor seni

yüreğimin tuvaline...

Düşünsem ağrıma gider

dayanamam yokluğuna bilirsin.

Eski kokuyu taşımıyor bu şehir

yabancı bana sensiz bu kaldırımlar

ağaçlar farklı dilde konuşuyor benimle

ben farklı bir zeban de konuşuyorum kendimle...

Islah etmeyi denedim çoğu zaman kalbimi

olmadı...

Nadasa bıraktım, sen filizlenip çıktın

militan direnişlerime inat,

olmadı be güzelim

vuslata dikiş, hasrete hançer atmadı yüreğim...

Kıyısındayım ömrün

yol almış gidiyor güneş

üşür gibi yüreğimin avuç içleri

hüzünlü bir veda yaşıyor

kanıyor iç çekişmelerim...

Yerinde yeller esiyor...

Hep aynı kelimeyi sayıklarım yıllardır

dayayıp başımı taş duvarlara

fısıldasam sessizce rüzgâra nerdesin!