Kiz Ağliyordu

Kız ağlıyordu mektupları yırtarken

Aslında yüreğini parçalıyordu onlarla birlikte

Gözünden kağıda düşen yaşlar ise;

Yüreğini söndürüyordu aslında

Bir bir düşüyordu işte...

Bunlar, yanan yüreğin sahibinin eseriydi

Sönmüştü kızın umutları

O hayallerin hayata baktığı gülen gözleri yoktu artık.

O hüznün acımasız ellerinden hüküm yemişti .

Şimdi hayata karşı avukatı kendi olmak zorundaydı.

Tek celsede üstesinden gelmeliydi hüznün...

Böyle seven koca yürek bunu yapamaz mıydı?

Ama cesaret boynunu bükmüştü bir kere

Daha gönlünü kaptırdığı anda zaten müebbet yerleşmişti hayatına....