Kızıl Akşamlarda

Akşamın kızıllığı,

Çökünce engin denizlere;

Gözümü dikip

Dalarım ufka,

Bir martı çığlığı

Getirir özlemleri.

Sanrılara dönüşür

Tüm hayallerim.

Kendi çığlığımı ,

Kızıla kesmiş ellerimle

Boğazlarım kendi kendime.

Ağzı mühürlü fanuslara,

Suskun mektuplar koyar.

Enginlere fırlatmadan

Tuz buz olurum.

Her gece ölürüm ben

...

Her sabah yeniden

Küllerimden doğarım...