Kızılca Kıyamet Koptu

Heyhat! Kızılca kıyamet koptu, göğün direği hepten çöktü

Artık gece suskun gece dilsiz değil

Gece ağlayarak yaşanan zulme haykırıyor

Artık mertlik öldü, insanlar birbirini boğazlıyor

Maalesef kafa kesmek moda, yaşam çoktan rezil oldu

Ümmetçi, hırsız güruh ' Allah bismillah' diyerek kol kola yürüyorlar

Toplum bozuldu! İnançlar tükendi, camiler hep mezbaha döndü

İmamlar en önde; cümle âlem onlarla günaha yürüyor

Hepsi ateş hepsi volkan gibi

Hepsinin yürekleri kaya, taş bağlamış

Kılıç, kalkan kuşananmışlar, ölümü pay ediyorlar

Vahşice, vampirce gencecik bedenleri, canları parçalıyorlar

Gözlerim, gökte alçak uçuş yapan o ölüm kusan cani jetlere takıldı

Dün servetlerine servet katan fakir-fukarayı horlayan

Emek, demokrasi düşmanı olan şeriatçı-ırkçılar

Sivil darbe yaptı

Bugün ülkede

Faşist askeri bir kalkışma

Militarizmin kanlı ayak sesleri yükseliyor

Artık masum gözyaşları tükendi, her şey rezil-rüsva oldu

Kardeş kardeşi öldürüyor, İstanbul'un bağrında siya bir iz kaldı

Kim deli kim akılı hiç beli değil, duygular öldü! Yürekler hep katılaştı

Zaman yorgun-argın bitenden habersiz, koca deniz kan akıyor

İstanbul yaslı, İstanbul hüzünlü mü hüzünlü

Baştakiler şah mı, padişah mı, ağa mı bey mi?

Kurt kuzuyu, kuzu kutu kovalıyor! Hangisi vahşi hangisi ehli beli değil

Kimi kafa koparıyor başında takke başında fesi! Elleri kan içinde

Temmuz yakıp geçiyor, gece cehennem! Yapraklar kıpırdamıyor

Kimi anasının kınalı kuzusu henüz çok genç henüz yirmi yaşlarında

Kafası bedeninden koparılmış bedeninden yerlere doğru coşan kan akıyor

18.07.2016

İstanbul