Kızım
“yangından ilk kurtarılacak sendin
kahretsin, o yangında ilk sen yandın”
.
.
iyiler her savaşı kazanamaz kızım
zafer tacını bazen kötüler takar
hayat öyle acımasızdır ki!
yanmaktan kül olsan da
döner dolaşır hep seni yakar
ellerin tutmaz olur
gücün yetmez olur
ne ay doğar gecene ne yıldız
ben sensiz eksik kalırım buralarda
sen ağlarsın bir köşede babasız
böylemi olacak
ayrılacak mı et tırnaktan
ayrılacak mı baba kızdan
kuşun kanadından korumak isterken seni
karanlığına bir kandil ışığı olamayacak mıyım
üşüsen…
üstünü sevgimle örtemeyecek miyim
kızım diye…
seni doya doya sevemeyecek miyim
Allah şahidimdir
bu devran böyle dönmez
iki elim kanda olsa
bulurum izini
seni benden ayırmaya kimsenin gücü yetmez
kızım
gülüşünde güneşler açanım
bilsen baban olmak ne güzel
her halini, her şeyini ne çok seviyorum
bilsen seninle nasıl gurur duyuyorum
haydi tutun kanatlarıma
biz unutanlardan olmayalım
bu hayat telaşında
sen bir yana, ben bir yana
savrulmayalım
dost yüzlü tuzaklarda aklın karışmasın
umudun tükenip gücün azalmasın
geçer bu günler
iyilerde elbet bir gün kazanır
düşsen de aldırma
bu hayat düşe kalka yaşanır
sevgi kolay kazanılmıyor kızım
emek istiyor
sabır istiyor
bazen bir çiçek gibi narin
bazen bir mızrak gibi dik durmak istiyor
babanla başın belada kızım
ille de seni yanında görmek istiyor