Kocaman Bir İz Kaldı Annem

Bir cam şişe kolum da parçalandı

Damla damla kanadı annem

Kan durdu durmasına ama

İzi kaldı be annem

Kocaman bir iz kaldı. . .

İzi takip edince ''K'' harfi çıkıyor

Herkesin ağzında olan bir kelime var

Hep duyuyorum onu bu aralar annem

Benim aklıma sadece o geliyor

''Kader''. . .

Kader ne bilmem annem ama

Hergün olduğu yeri sızlatıyor

Benim kaderim bu mu annem?

Hergün için için sızlamak mı?

Her oraya dokunan,kolumdan tutan

Canımı mı yakacak?

Kim dur diyecek annem?

Kim canını yakmayın

O daha küçük diyecek?. . .

Geceleyin uyurken onun acısıyla uyuyup

Sabah onun acısıyla uyanıyorum annem

Ne gecem de nede sabahım da rahat vermiyor

Bu kader hiç bırakmaz mı yakamı annem?

Bir şey söyle de çeksin ellerini üstümden

Gitsin uzaklara,yaklaşmasın bana

Ağlatmasın,sızlatmasın dayanamıyorum annem

Gözyaşlarımı silenim yok diye mi ağlatıyor?

Boynuma sarılıp öpenim yok diye mi sızlatıyor?

Bir türlü anlamıyorum neden ben

Biliyorum annem

Sen yoksun diye beni seçti

Senli günlerim çok güzeldi

İşte onlar da bitti annem

Onlar da bitti

Her güzel şeyin çabuk bittiği gibi. . .