Kof

Evlatlar çağlar topraktan

Her dal ve her yaptaktan

O kadar da değil be umut

Seni de umarız haktan

Git ey kollarımda uzanan

Gün aştıkça gölgesi uzayan

Git ki sızımı örtsün ay

Gece soğuk gel sen de yan

İçinde gizli kor külün

Yaprağın altında giz gülün

Gül cennet kül cehennem

Geç değil daldan dökülün

Kur dünyanın düzenini

Beh kulum, ey tanrı sür izimi

Başıboş kim bulmuş yolu

Biraz kız, kır dizimi