Kokuyorum

sıkışmışım

bir satır arasında

acele ile koyun koyuna

peşimde gelecek endişesi

sadece sıkışmışım

iki kelimenin ortasında

görevim yok

fazlalıktan da ötesiyim

gelen geçen bana bakar

atılmayı bekleyen

çöp gibiyim

kokuyorum

temiz burunlara

bir kemanın

görünmeyen ritminde

sıkışmışım

aşağı yukarı sarsılıyorum

şevkten öte haz olmuşum

eriyorum dudaklarda

şeker tanesi gibi

sonra duruyor zaman

duruluyor ellerini üzerimde

kanlı, afakanlı ellerini

sıkışmışım

nemli bir kıyafetin arasında

koksam çöp olucam

kokmasam

ne önemi var

kılı kırk yaran

bir ustam var

sıkışmışım

emirleri arasında

adım atsam hata

atım atsam ödül

sıkışmışım

lanet olsun

dünya kıskacında

uzay benim olsa da

almıyorlar beni içeri

kokuyorum

bir itten de beter

sıkışmışım

sıkışmışım Marquez

titriyor

korkuyorum