Kollarında Öleyim

Bitmiş koca bir ömrün kendine faydası yok

Vasiyetim; Leyla'nın çöllerinde öleyim.

Belki varamam amma bu yolda ölende çok,

Şirin'in dağlarında, yellerinde öleyim.

Mecnun ile Kerem'le yan yana yaşıyorum,

Sıkı tut can özümden ha düştüm düşüyorum

Sarıp sarmala, beni yanarken üşüyorum,

Aşkın kavursun beni küllerinde öleyim.

Burası âşıkların hem rıhtım, hem limanı

Deryanın üstündeki bu geminin dumanı,

Dostun, düşmanın kessin istersen bu adamı,

Sen ver hükmü-kararı dillerinde öleyim.

Bazen ufka kök salmış, toy vermiş çiçek gibi

Bazen kendini yere, koy vermiş çiçek gibi

Bazen taa enginlere, boy vermiş çiçek gibi

Dalında kurut beni güllerin de öleyim.

Sahilde akşamlarda çaldığımız şarkı bu

Sana sevda akıtan susuz gönül arkı bu

Aşkı yanarak söyler şairlerin farkı bu

Kalemler ağıt yaksın yollarında öleyim.

Birtanem, sevdiceğim, gülüm deseler bile

Aldığım her nefese zulüm deseler bile

Yaşadığım her güne ölüm deseler bile

Başkasına bırakma ellerinde öleyim.

Aç gönül kapısını al bu gece ne olur

Ummandan ummanlara sal bu gece ne olur

Sus! veda etme sakın kal bu gece ne olur

Kokunu çeke çeke kollarında öleyim.