Kollektif Vakitlerin Sadece Sen'i
Şimdi zulanda gri bir vakit saklı
Haklı bir kederi yaşıyorsun
Gizli kapaklı...
Diyorum ya pusuda bekliyor hüzün
Alacaklı gibi dayandı yüreğine !
Hangi taşı kaldırsan çıkmaz sokaklar
Gözlerin güne küskün !
Sabah hangi aralıktan doğuyorsa pencerene
Gözlerinin gülüşünü müjdele sabahın ilk seslerine
Vakit kuşluk olur gün öbeklerinde
Sen yeterki kendini ziyan etme !
Ah !
Yükün...
Gece gibi çökütüğünde yüreğine
Zifir bir renge boyandığında şafaklar
Alaca düşünceler gibi sarıldığında tenine
O kahreden çıkmazlar
Güne sarıl...
Sana vakitlerden bir ikindi gölgesi olmalı yaşam
Serin bir koyaktan geçmelisin...
Parmakuçlarında u/mutlu bir ihtişam
Ve zamana hükmetmelisin
Böyle sürüp gitmez ya bu devran !
Düşün ki;kaç ana senin gibi bir adamı doğuracak
...
(fazla söze hacetim yok be adam / üzülmene dayanamam bundandır vakitle kavgam...)