Konuşmalısın - 2
Yüreğimden sökemeden kelimeleri
Yas tutturamadan hazanlarıma
Kar borana doğamadan defnelerim
Aşkımı sana haykıramadan
Senli hatıralar doğuramadan
Henüz ?'seviyorum''bile demeden
Gözlerinde patlamadan gözlerim
Meçhul bırakıp senli bir masalı
Bebeklerin kundağına iliştirip
Duymadığım kokunu
Gidiyorum
Çok sürmeden kıvılcımlanan ateş
Yaymadan ay ışığını yan yana bedenlerimize
Ulu çınarların gölgesinde kurutamadan yalnızlığımızı
Dallarımızı bağlamadan birbirimize
Bata çıka başıma gelenlerle
sancılar beğenerek yalnızlığıma
Bir imkansız nezaretinde
Kayıp bir otobüsün
en dip koltuğunda
sıkıştırıp adını iliklerime
üşüye üşüye
nemlenerek gözlerim
yüzümden sağarak gülüşlerimi
gidiyorum
bulutları çoğaltarak cesedım üzerine
başkent kılarak nefesimi camların haresine
soluyarak hızlıca öfkelerimi
ecel tecel yıpranarak
acıya kesmiş yorgunluğumu silkeleyerek etlerimden
mahçup bükerek boynunu hadsizce düşlerimin
kaçak yetimler gibi
gidiyorum
uslanmayan yanımla ikindi vakti
düşürerek gölgemi bahtımın karanlığına
dul bırakarak dilimi adına ebediyen
kasten vazgecerek hürriyetimden
yaşatamayarak anıların sağrısını cüzzamlı ruhuma
cismimi taşlayıp sessiz asiliğimle
şafaklara asıp kadın yanımı
gidiyorum...