Koptuk !

Koptuk!

Kopardılar sevdiğim bizi.

Hangimiz daha çok isterdik birimizi?

Bilmem!

Ama ayrıldık.

Ayırdılar,bizi birbirimize bağlayan sevgimizi.

Herkes gibiydin,

Herkese eşdeğerdin

Doyurmuştun geldin geleli

Kimsesizliğimizi.

Ama yine açlık ve sefalet içindeyim.

Hani gittin ya

Bir garip hüzündeyim.

Havasızlık çok dolaşır oldu sokaklarımda

'Ben kimim?'

Sorusunu soracak kadar,

Kendimden habersiz ve bitkinim.

Gelsen,okşasan ellerimi

Uyanır belki gözlerim.

Sensiz geçen günlerin acısı yüzünden

Nefessiz bırakana kadar öpsem bile

Geçmeyecektir özlemim!