Kor

Gün ayrılmaz geceden, gittiğin günden beri

Boyar ömür hanemi, yavaş yavaş karanlık

Yorgun sal gibi beden, omuz taşımaz seri

Mest eylemez gönlümü, ne kahve, ne yarenlik

Güneşten ışık çalsam, silmez özden kederi

Derdest olur mutluluk, saklanır köşe bucak

Değersiz değerlerin, budur ancak ederi

Siğim siğim akar kor, ne el kalır, ne ocak

Almadan bu sevdalar, hüznün koyu demini

Kırık kadehte sunup, gözyaşını içirmez

Bekleme deryalarda, susuz yüzdür gemini

Külünde anka olsan, yar göğünde uçurmaz