Kör Bir Sağanağın Ortasında

idareli harcıyorum ara sokak yazlarımı

sesinin gölgesinden kalan

ruhum traşsız zencisiyim uzağının da

kör bir sağanağın ortasında menzilsiz

ürpertimde kalan yaralı soluğunla

avutuyorum incinen yorgunluğumu...

kaçak saatlerde tarihleşirdi

ince fikirli gözlerini kırptığın

kentin örtemediği burukluğa

ve ne olursa olsun

her şey yarım kalacaktı

saçlarımıza dost ağacın kokusu

haylaz arının afacan müziği

telveye bıraktığın sevgili anı

sonralı düşüncelerindeki yalnızlığım

yarım kalacaktı

yalınayak birlikte büyüseydik

ipek boylu zamanlar eğirir miydik

ufka

acaba...

her yolda

ayrı bir öyküyle kandırdım mutsuzluğumu

yollar bitince kapılara niyetli

kapılar bitince değişik ölüm çareleriyle...

ben çocuk bile kandıramayan ben...

kandım mutsuzluğumu kandırdığıma...

kış gelir korkusuyla yaşamaktır ellerinsizlik

kuşları yatalak görmektir göç düşlerinde

ve hangi eşiği aşsam

başka bir adam olur seni seven suskunluğum

çarpılır bu yalnızlığa kent

bir parkın öğlen sonu

homurtusu duyarsız bir caddenin

beni unutturur

yalnızlığım da...