Kör Serçeler

Bir rüzgar

Sırtını kokluyor kısrakların

Önümde koşanlar

Bir memleketin kokuları

Yine de unutmuyorum ben olanları

Hani dünle bugünü soğuruyorum ya

İşte öyle

Yinelerde kavruldu ellerim

Belkilerin kulağına fısıldadım

Sizden başka var mı

Beni bu kadar ussuz yapan

Nedense beklerdi hep orada

Kapının eşiğinde

Hani şu ucuz cıgarasıyla

Sen dedim hey

Sen

Kalk

Kalk dövün biraz yalnızlığına

Bana öyle gülümseme

Sizleri bırakıp senleri yeğlerdi

Sonra bir uçurtma kamışında aradı ümidi

Belkilerden usandırdın

Tamam, olsun

Ben de o köydenim işte sorma artık

Devrinin adamı değilim

Yüzüme vurma

Kırdığın kamışlarla uçurtmanı uçur sen anca

Ümidi umarak bulutların belirsizliğinden

Tahta çerçeveli aynaya bakardın sen

Lekeler görüyorum anne derdin

Ben bu kadardım

İşte işte bu kadar

Şu uyuz köpek kadardım

Ellerimden tutardın sinemaya giderdik

Ben bilmezdim filmi falan

O büyük ışığı, karanlığı severdim

Şimdilerde biraz ağlamaklı güvercin

Avucundan yem yemiyor mesela

Kendim bu kadar

Bu kadar değildim ben

Senin avuçlarından kör serçeler havalanırdı

Bunu bilirim, hatırlarım gün ortasında

Kıytırık kasetlerde müzikler dinlerdin sen

Bunu da unutamıyorum

Ama bişey diycem

Şimdi neden ben

Ben bu kadar böyleyim

Kırkımda değilim

Henüz kırlar da düşmedi şakağıma

Kaldıramam olgun fikirleri

Eskiden bu kadar değildik biz

İçim hiç rahat değil

Ben yine şimdi

Hırsıza sığınmış gece kılığında

Kendim bu kadar

Bu kadar değildim ben

Değildim işte

Ben

Ben...

Neden böyle